Ahmet Kabaklı Kütüphanesinde Çocuk ve Umut

Bu sıralar kızımla farklı tasarımı olan ve farklı aktiviteler sunan kütüphane ya da kitap kafelere merak saldık. Tatilde kendi memleketimdeki kütüphaneye gidip yanı başımdaki yarımadanın en büyük kütüphanesi olan Ahmet Kabaklı Kütüphanesini neden keşfetmedik deyip kızım Zeynep Zühre ile kütüphaneye gittik. İstanbul Büyük Şehir Belediyesine bağlı Atatürk Kitaplığına bağlı olarak hizmet veren kütüphane, Fatih’in en büyük kitap kapasitesi olan kütüphanesi. Bu kadar büyük kütüphanenin çocuk kitapları bölümü beni bir hayli heyecanlandırmıştı. Ali Emir Kültür Merkezinin en üst katında bulunan kütüphane geç saatlere kadar kitap severlere açık. Çocuk bölümü ise hayal kırıklığı yaşattı bize maalesef.

Kitapların sayısı ve hiç cazip olmayan raf dizaynı ilgisini çok fazla çekmedi Zeynep Zühre’nin. Kendi göz hizasındaki kitapların içine dalıp kitap karıştırması on beş dakika sürdü. Birazcık masal okuyalım istedik. Bütün kütüphane bizi dinledi. İlk defa bir kütüphanede olmaktan kaynaklı iç daralması yaşadım. Herkes gibi bizim de hakkımızdı kitap okuyup kıymetli vakitler geçirmek fakat çocuk bölümüne yayılan büyükler ve bakışları nedeniyle birazcık kızıma susması konusunda baskı yaptım. Tabii bu fıtrata aykırı. O sürekli sorularla daha da çok sesli konuşuyordu.

Kayıt yapıp biran önce çıkalım istedim ama küçük yaş grubu çocukların kayıt edilemeyeceği söylenince neden bu kadar sıkıcı buralar deyiverdim. Türkiye’de büyüklere bile yaptırım ve uygulamalarıyla sıkıcı gelen kütüphanelere çocuklar nasıl talep etsin sorusu döndü durdu kafamda. Su dışında bir şey içilmeyen, yenilmeyen konuşulmayan, çok hareket edilmeden durulan bir yer asla çocuk için olamazdı.

Bu fikirlerim için İstanbul Kültür Müdürlüğü Müdür vekili Hanımefendiden görüşme talep ettim. Nöbetçi görevliyle konuşmalarımızda, müdürenin, açık fikirli, yeni projelere açık ve çocuk bölümümün değişimini kendisinin de istediğini, bana yardımcı olabilecek bir kişiliğe sahip olduğunu belirtti. Gelecek hafta inşallah resmî başvuruyla en yakınımdaki kütüphanenin çocuk bölümünün kendi amacına  hizmet etmesi için  çalışmalara başlıyorum. Bize çok ta uzak olmayan anneli-çocuklu masal saatlerinin başlaması ve çocuk bölümünün daha da cazip hale gelmesi artık an meselesi diyebilirim. Buradan hazır aklımdayken, kızımın tüm bitmek bilmeyen enerjisine güler  yüzüyle muamele eden ve boyama kitabıyla kalemlik hediye eden memura teşekkür ederim. Her şey daha da güzel olacak umuduyla.

Yazan: Havva Durgu Irmak

Yazar: HAVVA IRMAK